Wijk te onveilig voor Kinderpostzegelactie

Ik ben Linda, vierdejaars pabostudent en stagiaire bij de Gelijke Kansen Alliantie. Dit is een programma van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap waar men zich inzet om onderwijskansen voor kinderen in Nederland zoveel mogelijk gelijk te maken. In dit blog vertel ik over mijn bezoek aan een klas uit de Haagse Schilderswijk. Deze groep kinderen bezocht het ministerie om op een veilige manier kinderpostzegels te verkopen.

Geschreven door
Linda
Op oktober 17, 2018
Coaching en mentoring

Vrijwel alle Nederlandse volwassenen zijn bekend met het concept Kinderpostzegels, waarbij kinderen uit groep 7 zoveel mogelijk zegels proberen te verkopen voor het goede doel. Jammer genoeg zijn er scholen die zich terugtrekken uit deze actie, omdat de wijk waar verkocht zou kunnen worden te onveilig is of mensen er niet genoeg geld voor hebben. Ik vind dit een bizar idee. Hoewel het verkopen van Kinderpostzegels maar een klein voorbeeld is van iets wat je moet missen door de plek waar je naar school gaat, toch is het iets waarin je anders bent dan een ‘normaal’ kind.

Klassen van deze scholen konden dit jaar via de Bedrijvenactie op bezoek bij een bedrijf en daar, bureau aan bureau, kinderpostzegels verkopen. Zo krijgen kinderen niet alleen de kans om veilig mee te doen aan de actie, maar ook om een interessante nieuwe werkomgeving te leren kennen en vragen te stellen aan de werknemers.

Ik liep mee met een klas uit de Schilderswijk die in het ministerie postzegels ging verkopen. Het was een blije ochtend waarop het eerste hoogtepunt letterlijk de hoogte van het gebouw was; de meeste kinderen konden bijna hun huis zien. De meesten waren nog nooit in een gebouw geweest, hoger dan twee verdiepingen (een bewoner van een flat daargelaten). Na een kort gesprek waarin nog wat laatste verkooptips werden uitgewisseld, was het dan zover; de kinderen liepen samen met medewerkers en pabostudenten in groepjes van vijf over de etages. Bij het verkopen van de kinderpostzegels kwamen er mooie vragen naar boven aan de medewerkers van het ministerie, die niet altijd makkelijk te beantwoorden waren. Wat ze exact aan het doen waren bijvoorbeeld, of wat ze het lastigst vonden in hun werk.

Na het verkoopmoment, was het tijd om te gaan kletsen met de speciale gast. Even werd gedacht aan Mark Rutte, want die hoort ook in deze toren, toch? Toen Ajouad van Puberruil binnenkwam was er een shock van blijdschap. De kinderen mochten vragen aan hem stellen en die had hij ook voor hen. Op een gegeven moment ging het gesprek over of je wel kunt worden wie je wilt worden, of deze kinderen het gevoel hadden dat ze dezelfde kansen hadden als iemand anders. Mooi om te zien dat de meesten aangaven te geloven in zichzelf en dat ze goed geholpen werden door de juffen. Een knul die zei dat hij niet kon worden wat hij wilde, omdat hij niet slim was. Dat heeft Ajouad goed opgelost door zijn eigen verhaal te vertellen, over een docent die hem heeft doen inzien dat hij meer kon dan alleen voetballen. Ik hoop van harte dat alle kinderen in Nederland kunnen worden wat ze willen worden, zoals het meisje hier die patholoog-anatoom op haar verlanglijstje had staan, en dat ze daar vooral zelf in blijft geloven. Ik ga me er in ieder geval hard voor maken het onderwijs zo in te richten dat dat makkelijker mogelijk is.

Meer uit het thema coaching-en-mentoring