Een omweg van 30 jaar: van mbo tot master

Wie is Samira?
 Samira el Harchaoui is nu 39 jaar oud, maar pas 6,5 jaar afgestudeerd. Een schoolcarrière van bijna dertig jaar dus; van mavo tot een master (internationaal) strafrecht. Deze weg was korter geweest wanneer Samira op haar talenten was beoordeeld in plaats van op haar Marokkaanse achtergrond en de taalachterstand van haar ouders.

Geschreven door
Wouter
Op september 19, 2017
Schoolovergangen

Als baby kwam Samira vanuit het Rif-gebergte met haar moeder naar Apeldoorn, waar haar vader al samen met zijn twee broers woonde. Na een paar jaar verhuisde het gezin naar Zeist, waar Samira de rest van haar jeugd op overwegend witte scholen heeft gezeten. Maar er waren absoluut verschillen tussen Samira en haar klasgenoten; Samira ging als tolk mee naar oudergesprekjes, waar de leraren zich constant tot haar in plaats van tot haar ouders richtten. De docenten dachten uit de taalachterstand van haar ouders te kunnen concluderen dat Samira geen hoog niveau zou aan kunnen.

Bewijsdrang

Maar haar ouders verwijt ze niets. Het besef van de enorme opofferingen die zij hebben gedaan door Marokko te verlaten, zorgde ervoor dat Samira iets wilde bereiken zodat haar ouders trots konden zijn en het gevoel kregen dat hun immigratie niet voor niks is geweest. Maar bovenal is ze ambitieus voor haarzelf; ze gelooft in de waarde van hard werken en goede cijfers halen.

Maar de ongelijkheid is er absoluut. Het feit dat Samira via mavo tot een master op de universiteit komt, laat zien dat de docenten haar niet puur op intelligentie beoordeelden. Maar ook tijdens haar studie voelt ze de sociaal-economische positie van haar ouders. Vanaf haar 15e zorgde ze voor haar eigen financiën. Doordat haar studiefinanciering al stopte nadat ze haar hbo-propedeuse afrondde, studeert ze grotendeels deeltijd zodat ze 36 uur per week ernaast kon werken.

Samira werkte vier dagen per week, volgde op woensdag werkgroepen en bereidde in het weekend haar essays en tentamens voor. Maar opgeven is voor haar nooit een optie geweest: ondanks alle vervelende omstandigheden wilde Samira per se haar bachelor en vervolgens master in de rechten halen! Grotendeels voor haarzelf, maar ook om te laten zien dat Marokkaanse vrouwen met een Islamitische identiteit niet onderdrukt worden en genoeg in hun mars hebben.

Toekomstperspectief

Na deze lange, zware weg vond Samira gelukkig een baan die voldoening geeft. Maar ondertussen is dat volgens haar het moment dat de grootste ongelijkheid naar boven komt en dat deze ongelijkheid ook alleen maar groter wordt. Dat is niet alleen zorgelijk, maar ook enorm schadelijk. Wanneer Samira de wanhoop en radeloosheid bij solliciterende, jonge mensen met een migratieachtergrond tegenkomt, vertelt zij haar verhaal. Haar verhaal van een omweg mede door ongelijkheid, maar ook haar verhaal waardoor ze is geworden wie ze is. Een sterke, zelfstandige en onafhankelijke vrouw die altijd in haarzelf heeft geloofd en dit probeert over te brengen naar de jeugd.

Meer uit het thema schoolovergangen