Wat doe je als je 24 jaar bent, geen diploma, opleiding of werkervaring hebt en niet beschikt over een netwerk? Het gebeurde jongerenwerker Melvin Kolf (31). Hij weet jongeren vanuit zijn eigen ervaring te inspireren om het beste uit henzelf te halen. “Ik ben er gekomen door hard te werken, fouten te maken en weer door te gaan.”

Geschreven door
Merel Ek
Op april 24, 2018
Coaching en mentoring

Hoe haal je het beste uit kinderen zodat ze hun vleugels spreiden en de ‘grote mensen wereld’ kunnen veroveren? Melvin Kolf helpt jongeren bij het ontwikkelen en promoten van hun talenten. Hij inspireert en motiveert jongeren via sport en muziek. Ook denkt hij mee bij projecten die draaien om het vergroten van kansen voor jongeren zodat zij het beste uit zichzelf kunnen halen.

Uit de achterstand

Melvin groeit op als jongste in een gezin met drie kinderen. Zijn Surinaamse vader is buiten beeld, zijn Nederlandse moeder voedt de kinderen alleen op in een achterstandswijk in Nijmegen. Hij leerde gemakkelijk, maar was niet heel geboeid op school. Voetbal was belangrijker. “Ik bleef in vier havo zitten en zakte vervolgens in vijf havo voor mijn eindexamen. Toen kwam ik voor de keuze te staan: mijn overgebleven examenvakken volgen óf serieus verdergaan moet voetbal. Ik koos voor het tweede. Mijn moeder en ik zagen het als een kans om uit een achterstandsituatie te komen; wie wil er nou geen profvoetballer worden?”

Salaris, auto en tankpas

En profvoetballer werd Melvin. Hij voetbalde bij Jong NEC, FC Oss en De Graafschap. “Tussendoor volgde ik nog een tijdje een opleiding aan het Johan Cruijff college, maar dat was niet te combineren met voetballen voor De Graafschap. Ik genoot van het prima salaris, de auto –die ik op school kwam showen- en de tankpas. Het was statusverhogend. Ik dacht dat ik binnen was. Net als op school, ging het voetballen me redelijk makkelijk af. Ik haalde niet alles uit mezelf. Tot dat moment dat ik 24 jaar was, vader van onze eerste dochter en ik geen contract meer had. Wat nu?”

‘Ze moeten geloven dat zij een plek op dat podium verdienen’

 

Vrijwilligerswerk

Melvin koos voor een maatschappelijke carrière. Via het netwerk van zijn vrouw startte hij bij een stichting die sport en jongerenwerk combineerde. “Vrijwilligerswerk, terwijl ik profvoetballer was geweest! Toch ging ik praten, want veel keus had ik niet. Aangezien ik altijd als jeugdtrainer heb gewerkt, raakte ik enthousiast. Ik wilde deze jongens begeleiden, niet alleen in het voetbal, maar juist ook daar buiten. Ik startte met de kabouters, kinderen van 3 tot 5 jaar. Ik leerde ze om te luisteren, stil te zijn en discipline te ontwikkelen. Vervolgens kon ik aan de slag als zaalvoetbalcoach voor jongens van 10 tot 12 jaar in een achterstandswijk in Arnhem. Zaalvoetbal werd een middel om hen bij school te houden. Als je dit weekend wil spelen, moet je wel je toets halen, zei ik dan bijvoorbeeld.”

In de schoolbanken

“Omdat mijn aanpak opviel, kreeg ik binnen de stichting een contract van twintig uur aangeboden, áls ik terug naar school zou gaan. Zat ik weer in de schoolbanken tussen de zeventienjarigen voor de opleiding Sport en Bewegen niveau 4. Toen ik op niveau 3 was, stopte ik. Deze keer om de juiste redenen: oud-teamgenoot Mustafa Amzerine gaf me de kans om jongerenwerker te worden. Mijn vrouw hielp me met mijn eerste sollicitatiebrief en mijn cv. Toen ik vlak voor het eerste gesprek ziek werd, moest ik afzeggen. Toch kreeg ik een nieuwe kans, én de baan. Ik ging voor achttien uur aan de slag als jongerenwerker, werkte twintig uur voor de stichting en onze tweede dochter was op komst.”

‘Zij zien mijn succes als rolmodel, maar weten ook van mijn fouten’

 

Jongerenwerker in de wijk

Melvin gaat als jongerenwerker van Rijnstad de wijk in. Daar zoekt hij de ‘kopstukken’ uit en biedt hen een rol als toezichthouder. “Tegen een kleine vergoeding handhaven ze in hun eigen wijk. Daarnaast krijgen ze de kans om zichzelf te ontwikkelen. Ik begeleid hen en houd hen een spiegel voor. Ze kiezen zelf hoe ze zich willen ontwikkelen. Een gelijkwaardige relatie is de basis. Zij zien mijn succes, maar weten ook van mijn fouten. Ik ben 24 uur per dag bereikbaar en kom bij jongeren thuis om de ouders te ontmoeten. En als het ramadan is, vast ik mee, ook al ben ik geen moslim. Ik eet dan iedere avond ergens anders. Het werk geeft me voldoening. Het salaris is leuk, maar een appje met ‘bedankt het is gelukt’, doet me veel meer.”

Mijn DNA

De jongeren volgen een traject van twee tot drie jaar, daarna worden zij ambassadeurs. “Ze motiveren elkaar en worden een rolmodel voor anderen. Ik steek ze aan met mijn DNA: het gevoel dat je je doelen kunt behalen als je hard werkt. Dat DNA moet zich via de jongeren verder verspreiden. Ik leer ze dat je het niet alleen kunt, dat je kwetsbaar mag zijn en om hulp mag vragen. Dat fouten maken mag. Dat je moet kijken naar wat je wél kunt en eerlijk en oprecht moet zijn.” Tijdens de bijeenkomst Lessen uit Nederland van de Gelijke Kansen Alliantie op maandag 5 maart, was ik ontzettend trots toen twee van mijn jongeren op het podium stonden. Acht van hen zitten in de Jongerenraad. Ik laat ze het podium eerst zien, dan aanraken en vervolgens mogen ze erop staan. Dat is een grote stap, ze moeten geloven dat zij een plek op dat podium verdienen.”

‘Ik heb nu de topsportmentaliteit waaraan het me
in mijn sportcarrière ontbrak’

Huiswerkbegeleiding

Naast zijn vaste werk voor Rijnstad verzorgde Melvin via zijn eigen bedrijf twee jaar lang trainingen voor jongeren in een penitentiaire inrichting. Ook begeleidt hij een project Huiswerkbegeleiding in de Arnhemse krachtwijk Presikhaaf. “Jongeren uit de wijk geven als rolmodel huiswerkbegeleiding aan kinderen uit groep 7 en 8. Ze bieden hulp bij het maken van het huiswerk, maar fungeren ook als vraagbaak voor allerlei vragen. Het werkt twee kanten op: de jongeren ontwikkelen sociale vaardigheden en het werk staat goed op hun cv, de kinderen werken goed aan hun schooltaken en zien dat je -ook al kom je uit een achterstandswijk- je dromen na kunt jagen.”

Topsportmentaliteit

Inmiddels is Melvin projectleider bij Rijnstad en volgt hij naast zijn werk de hbo-studie Social Work. “Ik ben hongerig om te leren en wil het maximale uit mezelf halen. Waar het eindigt, weet ik niet. Ik heb nu de topsportmentaliteit waaraan het me in mijn sportcarrière ontbrak. Als ik mezelf vraag of ik alles uit mijn sportcarrière heb gehaald, is het antwoord: nee. Dat is teleurstellend. Maar als ik mezelf vraag of ik alles uit mijn maatschappelijke carrière haal, zeg ik ‘ja’. Daar ben ik trots op en dat geef ik mijn jongeren mee.”

Meer weten of interesse in samenwerking? Benader Melvin Kolf via Linkedin of bel 06 2870 9621.

Meer uit het thema coaching-en-mentoring